MR. YAbaNg' MEeTs' MS. MASuNGIT' ganda to! - PINOYDEN

Tsapter namber Wan
ANG UNANG PAGKIKITA
(Nadine's POV)
"you'll always be a part of me
I'm part of you indefinetely
girl dont you know you can't
escape me
oohh darling cause you'll always
be my baby.."
"Nadz gising na ui, kanina pa
may tumatawag sayo"
"Ha?" ang aga naman mang-
istorbo nito oh
"sabi ko may tumatawag sayo
kanina pa. tingnan mo at
nagriring pa rin nga yang fone
mo."
sinulyapan ko ang celphone ko
na nasa ibabaw ng aking study
table. oo nga, nagriring pa rin
siya kaya naman kinuha ko na
lang para masagot na kung sino
man yung tumatawag.
pero teka nga.... bakit mukhang
bihis na bihis ata tong bestfriend
kong si Elize? san na naman
kaya ang lakad nitong bruhang
to?!
"hello ma.." nanay ko pala to..
hehe "...good morning po. bakit
po kayo napatawag?
"iha, i just want to make sure
that everything's fine today."
"what do you mean ma? ano po
bang meron ngayon at parang
excited ata kayo?"
"ikaw talaga nadine.. dont tell
me you forgot na ngayon ang
first day mo bilang isang college
student?"
"of course not. how could i have
possibly forgot about.. -------
OH MY GOD!----- ma, bye na
po pla. late na pala kami ni elize,
alis na kami. okay ma, ill take
care of myself. love you too.
bye!" right after ko ibaba ung
fone..
" ANAK NG PATING! liz ngayon
na ba yun?! kaya ba bihis na
bihis ka dahil first day natin at
hindi ka makikipagdate? bakit
hindi mo naman ako ginising?!
waahh!! bakit hindi ako nagising?
nag-alarm naman ako--"
"wait!! isa isa lang sis howkei?!
yap. ngayon nga ang first day
natin kaya nakabihis na ako. at
pwede ba? hindi ako
makikipagdate noh! ikaw talaga..
i tried to wake you up kaya lang
daig mo pa ang mantika kung
matulog. kaya ayun, nauna na
lang akong magshower sayo.
akala ko nagising ka na dun sa
napakalakas mong alarm clock
pero hindi pa rin pala."
"ganon ba?! o sige ganito na
lang, maliligo na ko at hintayin
mo ko ah! wag kang aalis nang
hindi ako kasama. "
"howkei bestfriend! "
ang malas ko naman. ngayon pa
ko na-late ng gising. kaya eo
tuloy, parang dumaan lang yung
tubig at sabon sa katawan ko.
hai.. what a great way to start
my day.
liz: wow nadz! ang ganda ng
building natin oh! ang laki pa!!
nadz: ---
speechless ako. infairness ang
ganda nga! at ang main lobby
ay parang yung sa mga
malalaking hotels! astig!
mukhang mag-eenjoy ako dito
ah!
liz: halika na nadz. dito na tayo
sa elevator. tutal sa 4th floor pa
naman pareho yung rooms
natin.
nadz: aba at ang sosyal! may
elevator pa tlaga!
magkahiwalay kami ng
pinasukang room ni liz.
magkaiba kasi kami ng subjects
ngayon. nauna naming
nadaanan ang room nila,
habang yung sakin naman ay sa
may bandang dulo pa ng
corridor.
pagpasok ko ng kwarto,
napansin ko agad yung grupo
ng mga lalaking nasa may
bandang likuran nakaupo. teka,
nakatingin ba sila saken? hala
conscious naman ako...
bakit nga kaya? baka dahil sa
suot ko.. e ano naman kung
isang maluwag na white shirt at
faded jeans ang suot ko? e sa
kumportable ako dito e.
anyway, sa may unahan ako
pumwesto, dun sa may malapit
lang sa pintuan. nagulat ako ng
bigla na lang may sumigaw na
lalaki dun sa likuran.
"hoy miss na nakaWHITE sa
harapan! ako nga pala si bong.
anong pangalan mo?"
hindi ako lumingon. baka naman
kasi hindi ako yung kausap niya.
"miss na nakawhite sa may
harapan, sabi ko ako si bong.
ano kako ang pangalan mo?"
dahan-dahan kong tiningnan
yung mga katabi ko at lahat ng
nakaupo sa harapan at, ako lang
ata ang naka- white dito!!
"pare, wala ka pala,e. di ka
pinansin ni ms. beautiful!"
"oo nga bong,. inaamag ka na
ata e.!!"
"hahahaha "
at lalo pa atang lumakas ang
kantyawan at sigawan.
"hoy miss!..." sigaw uli nung
lalaking si bong. ".. sasabihin mo
ba sakin ang pangalan mo o
lalapitan na lang kita dyan at
hahalikan?"
ano raw? hahalikan niya ko?!
nadine, konting pasensya pa.
tandaan, patience is a virtue. isa
pa, hindi magandang magkaron
ng kaaway sa unang araw pa
lang ng klase.
"pare ayaw talaga oh!"
"aba aba naghahamon yung
chicks bong!patulan mo na!"
"tama! halikan na yan!"
"ano pa nga ba?.." sabi ni bong,
"..mukhang gusto ni miss na
matikman ang matamis kong
mga labi!"
unti-unti nararamdaman kong
lumalapit na siya. oh no! this
cant be happening! hindi pwede!
kailangan pigilan ko ang masama
niyang balak sa akin! kailangan
kong umaksyon agad!!tumayo
ako at..
"ang babastos niyo! pwde bang
tumigil na kayo?! nananahimik
yung tao dito pero tuloy pa rin
kayo sa pang-aasar! anlalakas
niyo rin mangtrip noh?!
palibhasa babae ako kaya siguro
sa tingin niyo hindi ako papalag!
pwes nagkakamali kayo! sige
halikan mo lang ako at tingnan
natin kung hindi ka pulutin sa
ospital!" sabay tingin ko dun sa
lalaking si bong.
tumahimik yung grupo ng mga
lalaki. pati na rin ang buong
klase nakatingin sakin. aba!
palaban ata to! nagkakamali sila
ng binabangga! hehe
pero bakit kaya bigla na lang
may babaeng lumabas ng
klasrum habang nagsasalita ako
kanina? infairness naaalala ko
yung damit niya dahil
napakagandang white tank top
ata nun. ..-----
OH NO.
WHITE TANK TOP.
SHE WAS WEARING A WHITE
TOP!??!!
ibig sabihin... ibig sabihn....
"hoy miss! nagkakamali ka ata!
ako makikipagkilala sa isang
katulad mong pangit at masungit
na, e mukhang may sayad pa?
ang tigas naman ng mukha
mong mangarap. "
at dahan dahan siyang lumapit
sakin hangagang sa tila isang
ruler na lang ang pagitan ng
mga mukha namin.
"tingin mo hahalikan kita? pwede
ba? kahit siguro sa panaginip ko
hindi ko gagawin yun!! hahaha "
narinig ko na lang na palakas na
nang palakas ang tawanan sa
loob ng kwarto namin. dahil
hindi lang ang mga katropa
nitong bong ang tumatawa. kung
hindi maging ang halos lahat ng
estudyante.
daig ko pa ang binuhusan ng
napakalamig na tubig. gusto
kong tumakbo palabas pero
naninigas ang buong katawan
ko. kahit na isang hakbang
palayo sa kanya ay hindi ko na
magawa!
````````

Tsapter namber Tu (part1)
ANG MAKISIG NA PRINSIPE
(Nadine's POV)
daig ko pa ang binuhusan ng
malamig na tubig. hindi ako
makagalaw sa kinatatayuan ko.
ni isang hakbang hindi ko
magawa.
bong: o bakit bigla ka atang
natahimik dyan ah? bat hindi ka
ngayon magsalita? nahihiya ka
na ba dahil sa katangahan mo
o... talaga lang ganito ako
kagwapo kaya umurong na yang
dila mo
lalong lumakas ang tawanan sa
loob ng kwarto dahil sa sinabing
iyon ni bong.
nadz: hindi ka lang pala bastos
at walang modo, ubod ka ba ng
yabang! aba! para sabihin ko
sayo, hindi ka kagwapuhan noh!
bong: talaga lang ah? e bakit
parang pinagpapawisan ka na
ata? tsaka parang iba ang
nakikita ko sa mga mata mo,
parang gusto mong lumapit pa
ko sayo at,..
shet! nilalapit nga niya yung
mukha niya saken. at ano to?
hinahaplos pa niya ang kaliwang
pisngi ko!
bong: ... at halikan kita..
tinulak ko siya ng malakas at..
nadz: don't touch me! at pwede
ba? wag mo na uli gagawin yun
kundi tatamaan ka na talaga
saken!
bong: hahahaha!!! so talaga
palang iniisip mong hahalikan
kita?! wahahaha!!! ang lakas mo
talaga miss! hahaha bilib din ako
sayo!
nakakapikon na to ah!
nadz: binabalaan lang kita dahil
tiyak na hindi mo magugustuhan
ang kalagayan mo pag naospital
ka na.
bong: wow.. nakakatakot ka pala
miss sungit. hahaha wag mo
kong hamunin at baka patulan
kita dyan pag hindi ako
nakapagpigil.
"pare tama na yan." at sino
naman toh?
bong: sino ka? wag kang
makialam dito. ang mabuti pa
maupo ka na lang kung ayaw
mong madamay.
"hindi tamang binabastos mo sya
sa harap ng buong klase. hindi
ganyan dapat tinatrato ang mga
babae."
at bigla namang pasok ng isang
lalaking may edad na, na sa
tingin ko ay prof namin.
prof: o guys calm down.
mukhang sinasabayan ng init ng
ulo niyo ang init ng panahon
ngayon. maupo na kayo at nang
makapagsimula tayo.
bong: hindi pa tayo tapos.
pasalamat ka at---
nadz: watever. maupo ka na
daw dun. kasama ng mga
kampon mo.
umupo na rin ako sa upuan ko
at tumingin sa labas. hai.. ang
sama ng araw ko. umagang-
umaga napahiya agad ako, at
kung mamalasin nga naman,
mukhang nagkaroon agad akong
kaaway. haiii..
"miss okay ka lang ba?"
tinabihan na pala ako ng hindi
ko namamalayan nung lalaking
nagligtas sakin kanina .
"ah okay lang ako."
"pagpasensyahan mo na lang
yung lalaking yun ah. mukhang
kakalabas lang galing mental e.
may natira pa atang sayad sa
utak yun. hehehe " aba aba,
ayos to ah.. may sense of
humor. pwede... hehe joke lang!
"tingin ko nga rin eh. salamat
pala dun sa ginawa mo kanina
ah."
"wala yun. ayoko lang kasing
nakakakita ng babaeng
binabastos. by the way ako nga
pala si mark. "
"i'm nadine. u can call me nadz
for short."
"so friends na ba tayo nadz?"
"friends!" shet ang gwapo pala
niya. haha
on second thought, hindi rin
pala malas tong araw na to after
all.
```

tSaptEr NambEr tU (part2)
1 POINT!!
(bong's pov)
kainis yung babaeng yun ah.
masyadong matapang. kung
hindi lang ako nakapagpigil baka
nakatikim talaga siya saken. at
yung lalaking yun ang lakas ring
makialam. naku pasalamat siya
at dumating yung prof namin
kundi pati siya malamang na
naupakan ko.
andito ako ngayon sa canteen.
civil engineering student pala
ako. at sa kamalas- malasan,
nalaman ko kanina na
blockmates pa pala kami ni ms.
sungit. talaga naman....
"bong andon si ms. sungit oh."
sabay nginuso ni brent yung
direksyon ng table nila ms.
sungit. close kami niyan ni brent.
pareho kasi kaming varsity
player ng basketball nung
elementary at highschool. pero
ngayong college hindi na, aral
muna kami ngayon. gwapo rin
yan, syempre mana saken eh. at
mahilig din sa chicks! haha
bong: asan pare?
at nilingon ko nga yung tinuro ni
brent. aba andon nga si ms.
sungit. at may cute pa siyang
kasama.
bong: alam mo ba kung anong
pangalan ni ms. sungit, pare?
brent: hindi. bakit?
bong: wla lang. sige kumain k
nalang diyan.
brent: pare, don't tell me type
mo siya? are you out of your
mind? e mala-tigre nga kung
umasta kanina e.
bong: gago ka talaga. syempre
naman hindi ko type yun noh.
natural lang naman siguro na
malamn ko kung anong
pangalan ng magiging kaaway
ko dba?
brent: sabi mo e. o teka san ka
pupunta?
bong: sa table nila ms. sungit.
brent: ano na namang binabalak
mo?
bong: basta.
(nadine's pov)
liz: what?! totoo ba yang
kinkwento mo saken nadz?
nadz: oo naman. grabe talaga
liz. kung nandon ka lang baka
pati ikaw nainis dun sa bong na
yun. akala mo kung sino.
ipangalandakan ba naman yung
pangalan niya sa buong klase? '
ako si bong. ako si bong. miss
anong pangalan mo?' hai...,
grabe talaga.
liz: hahaha e baka naman bitter
ka lang dahil hindi siya sayo
nakipagkilala.? haha
aba ang lokong to,
pinagtawananan pa ko!
nadz: hindi rin noh.
liz: e bakit ganyan ka
makasalita? hehehe ikaw rin
naman kasi ang may kasalanan
nadz. masyado ka kasing
assuming. ayan tuloy
napahamak ka. curious lang ako,
ano bang itsura niyang bong na
iyan? gwapo ba? ha nadZ? ano?!
nadz: si bong? matangkad siya,
medyo maputi. pero gwapo?! no
way!! haha mayabang? oo
naman! to the highest level!
napakaantipatiko at higit sa
lahat, napaka--
bong: napakagwapo ko.
teka, anong ginagawa ng lokong
to dito?
bong: hi miss, anong pangaln
mo?
liz: elize. pero liz na lang for
short.
bong: hi liz. ang cute mo naman.
nadz: anong masamang hangin
ang nagdala sayo rito? bastos ka
talaga e noh? umalis ka na nga.
kita mong nag-uusap kami
eepal-epal ka.
bong: nakikipagkilala lang
naman ako sa kasma mo eh. by
the way, ako nga pala si bong.
liz: NADZ!!!!! SIYA SI BONG?!?!!
tumango si bong, habang itong
bestfriend ko, abot tenga na ang
ngiti.
nadz: siya nga. o nakuha mo na
ang gusto mo. magkakilala na
kayo, makakaalis ka na.
liz: nadine naman, grabe ka
magsalita. bong,
pagpasensyahan mo na lang
tong bestfriend ko ah.
bong: ayos lang yan. kung
nakita mo siya kanina, masasabi
mong mabait na siya sa lagay na
yan. ehehe
nadz: aba't gago ka palang
talaga e noh?!
liz: nadz tama na nga yan. bakit
mo ba inaaway tong si bong.
tingnan mo o, kawawa naman
siya.
ano to? sila ba ang
magbestfriend?
nadz: teka nga, bakit mas
kinakampihan mo pa siya kesa
saken?
liz: hindi naman sa ganon.
pasensya ka na talaga dito sa
kaibigan ko bong. naku,
nakakahiya sayo.
bong: wala yun. wag mong isipin
yun. sige balik na dun sa table
namin ha. bye liz.
liz: bye.
bong: ai teka, bago ko
makalimutan, bantayan mo pala
yang kasama mo ah. alam mo
na, concern lang naman ako.....
hindi ko na narinig yung part na
yun na sinabi ni bong dahil
ibinulong na lang niya ito kay liz.
close na agad sila?
liz: hahaha ikaw talaga,
mapagbiro ka pala.. hehe sige
bye
bong: by liz. bye ms. SUNGIT.
mabuti naman at umalis na ang
mayabang na yun.
nadz: liz, ano yung binulong
niya sayo?
liz: wala... hmmm, hindi pala
gwapo ah.. hahahahaha well,
hindi nga siya gwapo,,
napakagwapo lang!!!
hala! mukhang nagkagusto pa
ata tong si liz sa mayabang na
yun ah!
nadz: anong wla? e tumatawa ka
pa nga kanina habang
binubulungan ka niya tapos wala
lang? imposible..
liz: hehehe sinabi lang naman
niya na....
(bong's pov)
bong: bye liz.
liz: bye
bago ako makalayo sa kanila,
nakaisip pa ko ng pang-asar
para kay ms. sungit. kaya
bumalik agad ako.
bong: ai teka, bago ko
makalimutan, bantayan mo pala
yang kasama mo ah. alam mo
na, concern lang naman ako..,
baka mawala yan dito at
makasakit pa ng iba.
nakakatakot. para kasi siyang
retarded.
liz: hahaha ikaw talaga,
mapagbiro ka pala.. hehe sige
bye
bong: by liz. bye ms. SUNGIT.
paglayo ko narinig ko pang
tinanong ni nadine kay liz kung
ano yung binulong ko sa kanya
at bago ako makarating sa table
namin, sumigaw si miss sungit. ..
nadz: ang kapal mo talaga bong!
lumingon ako sa kanila habang
tumatawa ng malakas at
nakatingin kay ms. sungit.
bong: HAHAHAHA!!! 1 POINT!
at nakita ko na lang na niyaya
na niyang lumabas si liz sa
canteen. hahaha!!! panalo ako!
`````````````````````

tSaptEr nAmbEr tRi
ANG MAYABANG & ANG
PRINSIPE
(bong's pov)
nakapagpahinga na rin sa wakas.
nakakapagod. pero masaya pa
rin ang araw na to. maliban sa
marami agad akong nakilalang
chicks, may mapagtitripan na
naman ako agad. haha ano nga
palang pangalan nun ni ms
sungit?
nadine. hahaha nadine nga pala
siya,
sa totoo lang hindi naman siya
pangit. matangos ang ilong niya.
mapuputi at pantay- pantay ang
mga ngipin. nang lapitan ko siya
kanina napansin ko rin na ang
ganda ng mga mata niya. yung
tipong hindi nakakasawang
titigan. at ang kinis ng mukha.
maganda siya kung tutuusin.
makikipagkilala naman talaga
ako dapat sa kanya kanina nung
lumapit ako sa kanila ni liz. kaya
lang...
liz: e bakit ganyan ka
makasalita? heheh ikaw rin
naman kasi ang may kasalanan
nadz. masyado ka kasing
assuming. ayan tuloy
napahamak ka. curious lang ako,
ano bang itsura niyang bong na
iyan? gwapo ba? ha nadZ? ano?!
nadz: si bong? matangkad siya,
medyo maputi. pero gwapo?! no
way!! haha mayabang? oo
naman! to the highest level!
napakaantipatiko at higit sa
lahat,
kaya ayun, mas pinili ko na lang
na asarin pa siya lalo. aba!
mukhang siya lang ata ang
babaeng nagsabing hindi ako
gwapo ah!
humanda siya saken!
(mark's pov)
isang linggo na rin pala ang
nakalipas nang magsimula ang
klase. at isang linggo na rin
simula ng makilala ko si nadz.
nakakatuwa siyang kasama.
madalas na kung anu-anong
bagay na lang ang pinaguusapan
namin. pero masaya pa rin ako
kahit na ganun.
hehe sa totoo lang makita ko
lang siya masaya na ko.
nadz: hi mark! wala pa si prof?
andito na pala siya.
mark: you're just in time.
paparating pa lang siya oh.
nadz: mabuti naman
mark: okay ka lang ba?
nadz: hindi nga e. medyo
masama ang pakiramdam ko.
mark: gusto mo bang umuwi
na? ihahatid kita sa dorm niyo.
nadz: no thanks. ayos lang ako.
kaya ko to!
mark: sure?
tumango na lang siya. sana nga
okay lang siya. pero napansin ko
na madalas ang paghawak niya
sa may bandang tiyan niya
habang nagkaklase kami.
hanggang sa matapos ang klase
namin..
mark: okay ka lang ba talaga?
ui nadz?
nadz: oo naman., lika na sa
canteen, gutom lang siguro to..
nauna na kong tumayo sa kanya
nauna na ring pumunta sa may
pintuan nang biglang sumigaw si
bong mula sa likod.
bong: miss sungit, may dalaw ka
ata ngayon.
nadz: ano?
(nadine's pov)
anong na naman ba tong
pinagsasasabi nitong lalaking to?
bong: sabi ko may dalaw ka.
tumingin tingin ako sa paligid.
dalaw? nasaan? tumawa na lang
si bong.
nadz: hoy bong, kung isa na
naman to sa mga kalokohan mo,
tigilan mo na dahil wala akong
panahon sa mga ganyan
ngayon.
pagtalikod ko narinig kong
biglang nag-usap-usap ang mga
tao sa klase. nilingon ko uli sila
at nakita ko naman na kanya-
kanyang bulungan ang mga
kaklase ko.
ano toh? ako na naman bang
pinag-uusapan nila?
bong: nadz, hindi ako nagbibiro.
may dalaw ka talaga ngayon.
nadz: close tayo? wag mo nga
kong matawag tawag na nadz
dahil hindi tayo magkaibigan
noh! at hinding-hindi tayo
magiging magkaibigan! tandaan
mo yan!
bong: okay. okay. wag kang
highblood. sinabi ko lang
naman--
nadz: ano bang dalaw yang
pinagsasasabi mo ah?
tawanan silang magbabarkada sa
likod.
bong: hindi mo ba talaga
maintindihan? miss sungit, may
tagos ka. at kitang-kita yun sa
palda mo.
kinapa ko ang palda ko at nang
tingnan ko ito, shet! oh no! may
tagos nga ako. namalayan ko na
lang na itinatali na ni mark ang
suot niyang jacket sa beywang
ko.
mark: o isuot mo muna yan.
hindi mo dapat ginawa sa kanya
yun bong.
bong: bakit? masama bang
ipaalam sa kanya na may tagos
siya? mabuti nang malaman niya
habang maaga kesa mapahiya
pa siya sa mas maraming tao
paglabas niyo.
mark: maski na. pwede namang
sa kanya mo lang sabihin yun.
bong: sa ayoko e. may
magagawa ka?
at nakalapit na pala sa mark kay
bong.
mark: wala ka talagang respeto
sa babae.
at sinapak ni mark si bong. na
ginantihan naman ni bong ng
suntok rin. hala! teka! away to!
dapat tong pigilan!
nadz: tama na nga yan! mark,
umalis na tayo dito. wag mo
nang patulan yang bastos na
yan. pinabababa mo lang ang
sarili mo.
mark: wag mo na uling
babastusin sa nadine dahil kapag
nalaman kong ginawa mo uli
yun sa kanya, hindi lang yan
ang aabutin mo.
at niyaya ko nang umalis si
mark. pero bago pa kami
makalabas, nagsalita pa uli si
bong.
bong: wala kang pakialam! hindi
ikaw, hindi si nadine at hindi ang
kahit na sinuman ang pwedeng
magsabi ng mga dapat at hindi
ko dapat gawin! wala kayong
pakialam! gagawin ko ang lahat
ng gusto ko!
at tuluyan na kaming umalis ni
mark ng kwarto.

tSaptEr nAmber pOr
aNg 'muLtO'(awOoO!!)
(nadine's pov)
nakaka-ilang buwan na rin kami
sa university na ito. well masaya
pa rin naman. lalo kaming
nagiging close ni mark. at lalo
naman kaming nagiging
magkaaway ni bong.
nandito kami ni liz sa canteen.
actually hindi lang kaming
dalawa. kasama namin ang iba
pa naming kaibigan na gaya
namin ay taga-dorm din.
friend1: ui alam niyo ba kung
anong latest ngayon sa college
natin?
friend2: aba naman at talagang
updated ka pagdating sa mga
chismis na ganyan ah!
liz: ano bang meron?
friend1: may nagpapakita daw
sa library naten tuwing gabi...
nadz: hahaha!!! baka naman
yung librarian lang natin yun na
kamukha ni majinboo!! haha
friend1: hindi yun. may
nakapagsabi saken na may
multo daw dun.
friend3: oo nga. kinwento na rin
saken yan ng kaklase ko nung
isang araw. habang
nagreresearch daw siya ay may
kung anu-anong mga tunog
siyang naririnig.
liz: hala nadz, nakakatakot
naman yun! ayoko nang
pumunta ng library!
nadz: tungak! e hindi k namn
talaga nagpupunta ng library e!!
haha
at ayun, puro horror stories na
ang napag-tripan naming pag-
usapan.
kinabukasan, maaga akong
pumasok sa klase. as usual,
marami na agad tao. at nandon
na rin si mark. ang aga-aga niya
laging pumasok. hehe
nadz: ui kumusta? aga mo na
naman.
mark: ayos lang. ui nagawa mo
na ba yung paper na
pinapagawa ni prof para sa
english?
nadz: hindi pa nga e. ikaw?
mark: hindi pa rin. hehe
nadz: ang sipag natin. haha
mark: e kelan mo balak gawin?
nadz: hindi ko alam.. next week
pa naman pasahan nun e. baka
bukas na lang. punta na lang
siguro akong library bukas.
mark: sa library?
nadz: oo bakit?
mark: e di ba may multo daw
dun?
nadz: sus! pati ba naman ikaw
nagpapapaniwala sa mga ganun?
haha
mark: hh-hindi noh! anu kasi,
ahh, concern lang ako. bbb-
baka mahimatay ka dun bigla
pag may nagpakita sayo! hehe
nadz: palusot ka pa. marami rin
ako nyan. hehe
so yun na nga, kinabukasan
pagkatapos ng lahat ng klase ko,
pumunta ako ng library. siguro
bandang 6 pm andon na ko.
litse! ang hirap naman hanapin
nung librong yun..
makapagtanong na nga lang kay
majinboo.. hehe yung librarian
namin.. ;p
nadz: mam san po ba makikita
tong mga librong ito?
sabay pakita ko sa kanya nung
papel kung san nandun ung list
ng mga librong kelangan ko..
librarian: itong isang to, andun
sa may dulo. tapos itong
dalawang ito, medyo luma na
kasi e. kung wala dun sa
bandang yun, punta ka sa may
kwartong andon sa dulo. andun
lahat ng mga lumang files,
articles, newspapers at books.
baka andun.
nadz: ah... salamat po.
ang gulo. pero sige hanap lang..
nahanap ko na yung isang
kelangan ko. pero yung dalawa,
hindi ko pa rin nakita. so punta
ako sa may lumang kwarto na
tinuro niya.
medyo malaki din yung room.
pwedeng magtaguan dito. hehe
kaya lang medyo creepy naman
dito. nakakatakot!!!
nagsimula akong maghanap sa
may unang row ng shelves.
*blag!*
hala anu yun!
nadz: excuse me?! may tao po
ba dyan?
wala namang sumagot.. baka
naman imagination ko lang yun.
sige nadine.. hanap lang ng
hanap. tiningnan ko ang relo ko,
naku, 6:52 pm na pala. 8mins na
lang magsasara na tong library.
nadz, hanap lang. go! kaya mu
yan!
maya-maya...
*blag!*
hala may kumalabog na naman!
oh no! nakakatakot na dito.
kelangan ko ng umalis dito!!
wAaAaaaa!!!!!!!!!!!
bago ko buksan yung pinto at
pihitin yung doorknob, napansin
kong madilim na sa labas.. hindi
kaya...
hala!! napagsarhan na ko ng
library!! waaaa!!! 7:15 na pala!!!
kaya naman pinihit ko na yung
doorknob...
hala!! no! hindi ko mabuksan!
hala!!!! lord tulungan mo mo ko!!
bakit ganito?!
pinihit ko pa ulit. pero ganun pa
rin. hindi pa rin mabuksan.
nadz: tulong!! may tao pa po
dito!! buksan niyo tong pinto!!!
biglang namatay ang mga ilaw.
pati ang aircon.. brown out ba?
teka.. hindi kaya totoong may
multo dito?!
nadz: tulungan niyo po ko!! may
tao pa po dito!!! TULONG!!!
bakit naman ganito? ang hirap
na ngang hanapin nung librong
kelangan para sa paper ko tapos
mukhang tuluyan pa kong
nalock dito sa kwartong to.
tapos dumilim at nagbrown out
pa. buti sana kung may aircon,
at least pwede akong matulog
kahit na---
*blag!*
may kumalabog na namn. akala
ko ba ako lang ang tao dito?
bakit bigla ring lumamig.? e diba
nagbrown out na nga? bakit---
teka.. hindi kaya may multo
talaga dito?!
hindi kaya tama yung sinasabi
ng mga kaibigan ko?
untiunti may nakita akong anyo
ng tao. galing sa kabilang side ng
kwarto. tapos papalapit saken.
nadz: waaaa!!!!! lord wag naman
ganito.. our father who---
"hindi ka makakalabas ng
kwartong to kahit ilang dasal pa
ang gawin mo. bwahaha."
papalapit na siya ng papalapit
saken! pinikit ko ang mata ko at
patuloy pa rin sa pagdadasal.
alam ko nasa harapan ko na
yung multo. pero nagdasal pa
rin ako.
nadz: ....amen.
binukas ko ang mata ko. wala na
siya. sa wakas.
"tapos ka na ba? ako naman..."
hala! kaya pala wala na siya sa
harapan ko e nasa gilid ko na
pala siya.
naramdaman kong may
dumantay sa kaliwang balikat
ko. syempre instinct ang umiral,
kaya naman nasapak at
nahampas ko ng libro yung
multo.
"aray!"
teka? umaaray ba ang multo?!
"masakit yun ah!--"
pamilyar ang boses niya.. parang
si---
"--bat mo naman ako hinampas
miss sungit?"
--bong?!
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

tSaptEr nAmbER pAyb
FRIENDS?!
(bong's pov)
bong: aray! masakit yun ah! bat
mo naman ako hinampas miss
sungit?
taena. ang sakit ng ulo ko!
anlakas naman humampas nito.
parang hindi babae e.
nadz: bong?
bong: OO! ako nga! aray
ansakit..
nadz: gago ka talaga! alam mo
bang muntik na kong himatayin
dahil sa ginawa mo? akala ko
totoong may multo dito!
at naramdaman kong umupo na
siya..
nadz: wala ka na ba talagang
ibang alam gawin kundi ang
asarin at inisin ako? gusto mo ba
talaga kong patayin sa nerbyos?
hala mukhang napaiyak ko ata
siya ah..
bong: nadz, hindi naman sa
ganon,, ano kasi..
nadz: ano? masaya ka na?
MASAYA KA NA BA?
hala talagang umiyak na siya.
ngayon lang ako nakakita ng
babaeng umiiyak sa harapan ko.
dapat natutuwa ako ngayon
dahil yun naman talaga ang
gusto ko kanina,e.
ang matakot siya.
pero bakit hindi ko magawang
tumawa?
parang gusto siyang yakapin
hanggang sa tumahan siya...
(nadine's pov)
hindi ko na talaga kaya to..
ayokong umiyak sa harapan
niya pero hindi ko na kayang
pigilan ang mga luhang umaagos
mula sa mga mata ko.
sobra na talaga siya. totoong
takot na takot na ko kanina.
naramdaman kong umupo na
rin siya malapit saken.
bong: nadine, sorry.
hmp! bahala siya! akala niya
ganun lang kasimple yun?!
bong: ui sorry na. hindi ko
naman akalain na takot na takot
ka na pala kanina.
paki ko sayo? hindi kita
papansinin!
bong: ui sorry na talaga.
pansinin mo naman ako o. hindi
ko naman talaga sinasadyang
takutin ka e. ay mali. sinasadya
ko pala yun.kaya lang--
nadz: o kita mo na?! e di
lumabas na rin ang totoo!!
sinadya mo yung gawin!
bong: e pero--
nadz: pero-pero ka pa dyan!
sayo na mismo nanggaling,
sinadya mo yun--
bong: hindi nga e!
nadz: anong hindi? kakasabi mo
nga--
bong: patupusin mo kaya muna
ko! makinig ka muna kasi. ganito
yun. hindi ko naman akalain na
pupunta ka rin pala dito sa
kwartong to kanina. kaya ng
pumasok ka, naisipan kong
takutin ka. hindi ko naman
akalain na masasaraduhan tayo
ng library. tang-ina. amabagal
mo kasi maghanap ng libro e.
nadz: so kasalanan ko pa
ngayon?!
bong: makinig ka muna pwede?
tapos ayun na nga, bigla pang
dumilim. kaya naman binuksan
ko yung bintana dun.
napatingin ako dun sa tinuro
niya. may bintana mga dun.
hindi ko yun napansin kanina
nung pumasok ako.
bong: at ayun na nga ang
nangyari.
nadz: hmp!
ewan ko sayo! bahala ka dyan!
bong: aray! ang sakit ng ulo ko.
ang lakas mo kasing humampas
e!
nadz: you deserve that.
bong: aray...
this time hawak-hawak na niya
ang ulo niya. hala, ganun ba
talaga kalakas yung pagkapalo
ko sa kanya ng libro?
nadz: pwede ba tigilan mo na
nga yan dahil hindi mo ko
madadala sa mga arte mong
ganyan.
bong: aray ko. nahihilo na ata
ako..
mukhang totoo na to ah!
mukhang hindi na siya umaarte.
anong gagawin ko?!
nadz: ui okay ka lang? masakit
ba talaga? oh no! wala pa man
din akong alam na first aid sa
ganyan..
hindi ko alam ang gagawin ko.
tumayo ako at muling nilapitan
ang pinto.
nadz: TULUNGAN NIYO KAMI!!!
(bong's pov)
nadz: ui bong, okay ka pa ba?
lord, tulungan niyo po kami..
haha nakakatawa talaga siya.
ang bilis niyang utuin..
bong: obvious bang hindi ako
okay? aray..
with matching pagyuko pa yan
para naman mas lalong
magmukhang totoo.
bong: nahihilo na talaga ako..
hahahahaha!!! mukhang
natataranta na si miss sungit.
lumuhod na siya sa tabi ko at--
nadz: ui sorry na. nagulat lang
naman ako kanina e.
---at hinawakan niya ako.
syempre nagulat din ako kaya
iniangat ko ang ulo ko. lalo
akong nagulat kasi nakita kong
sobrang magkalapit na lang pala
ng mga mukha namin.
pu+*ng--ang ganda niya. kahit
na medyo madilim sa kwartong
to at yung liwanag lang na
galing sa may bintana ang
nagsisilbing ilaw namin, kitang-
kita ko pa rin kung gano siya
kaganda..
parang...
parang...
parang gusto ko siyang halikan...
(nadine's pov)
sobrang lapit na ng mukha ko sa
kanya. naco-conscious naman
ako.. hehe ;p nakakapaso siya
tumingin..
shet! hawak ko pa pala ang
mukha niya!
nadz: mukhang okay ka na
naman.
tinanggal ko na nag kamay ko sa
mukha niya at umuo ako
malapit sa kanya.
nadz: sorry ha. nabigla lang ako
kanina.
hindi siya nagsalita. kaya naman
naisipan kong tingnan siya. only
to find out na nakatingin pala
siya saken.!! nagulat ako sa
reaksyon niya dahil bigla
siyang---
bong: BWAHAAHAHAHAHA!!!!!
----bigla siyang tumawa!
nadz: ang sama mo tlaga!
tinatawanan mo pa ko! gago ka
talaga! hmp!
bong: ibang klase ka rin pala
talaga. ikaw pa tong nagsosorry
saken..
ano daw?
bong: ibig kong sabihin, ako
dapat ang humingi ng tawad
sayo. sorry sa ginawa ko kanina.
sinadya kong takutin ka, pero
hindi ko naman sinasadyang
matakot ka ng ganon.
seryoso na siya this time.
bong: sorry talaga.
nadz: okay lang yun. sorry din.
serious mode na talaga. ang
tahimik namin. walang
nagsasalita. siguro ilang minuto
ring ganito. walang imik. basta
tahimik lang talaga.
bong: uhm sorry pala ulit.
nadz: okay na nga diba?
nagsorry ka na kanina.
bong: hindi para dun. sorry para
dun sa mga ginawa ko sayo
noon. sorry kasi pinagtripan
agad kita nung first day. aisip ko
sobrang gago nung ginawa kong
yun sayo.
si bong ba talaga to? parang
hindi siya...
bong: sorry rin para dun sa
araw na... alam mo na... nung
meron ka.. basta sorry para sa
lahat ng masamang ginawa ko
sayo.
tinitigan ko lang siya. is this
really happening?!
ang mayabang na si bong ay
humihingi na tawad?!
UNBELIEVABLE!!!!
(bong's pov)
tinitigan lang nya ko. maya-
maya nagsalita na siya.
nadz: e lahat naman yun
masama e!! hahahaha
at tumawa na siya.. tumawa na
rin ako.
bong: lahat ba yun masama?
hindi naman ata. hehe
nadz: ano ka? lagi mo kaya
akong pinagtitripan.. haha
bong: basta sorry.
nadz: ok.
ano daw? ayos na kami?
nadz: ayos na. wala na saken
yun. nagsorry ka na e.
ngayon ko lang siya nakitang
ngumiti saken. haha ang saya ng
feeling.
bong: miss ako nga pala si bong.
anong pangalan mo?
at inilahad ko yung kamay ko sa
harap niya. yung tipong
makikipagshakehands ako..
nadz: o ano yan? magkakilala na
tayo. hindi na yan kailangan.
bong: ano ka ba? ang kj mo
naman e. ngayong bati na tayo,
dapat simulan natin to mula sa
simula. makipagcooperate ka na
lang kasi.
nadz: haha sige na nga.
bong: okay.. *ehem* miss ako
nga pala si roberto angelo
villanueva. bong for short.
anong pangalan mo?
hinawakan niya ang kamay ko
at..
nadz: bernadine lilac miraflores.
nadine for short.
at ngumiti na siya ng
pagkatamis-tamis!!!
```````````````````````

tSaptEr nAmbER pAyb
FRIENDS?!
(bong's pov)
bong: aray! masakit yun ah! bat
mo naman ako hinampas miss
sungit?
taena. ang sakit ng ulo ko!
anlakas naman humampas nito.
parang hindi babae e.
nadz: bong?
bong: OO! ako nga! aray
ansakit..
nadz: gago ka talaga! alam mo
bang muntik na kong himatayin
dahil sa ginawa mo? akala ko
totoong may multo dito!
at naramdaman kong umupo na
siya..
nadz: wala ka na ba talagang
ibang alam gawin kundi ang
asarin at inisin ako? gusto mo ba
talaga kong patayin sa nerbyos?
hala mukhang napaiyak ko ata
siya ah..
bong: nadz, hindi naman sa
ganon,, ano kasi..
nadz: ano? masaya ka na?
MASAYA KA NA BA?
hala talagang umiyak na siya.
ngayon lang ako nakakita ng
babaeng umiiyak sa harapan ko.
dapat natutuwa ako ngayon
dahil yun naman talaga ang
gusto ko kanina,e.
ang matakot siya.
pero bakit hindi ko magawang
tumawa?
parang gusto siyang yakapin
hanggang sa tumahan siya...
(nadine's pov)
hindi ko na talaga kaya to..
ayokong umiyak sa harapan
niya pero hindi ko na kayang
pigilan ang mga luhang umaagos
mula sa mga mata ko.
sobra na talaga siya. totoong
takot na takot na ko kanina.
naramdaman kong umupo na
rin siya malapit saken.
bong: nadine, sorry.
hmp! bahala siya! akala niya
ganun lang kasimple yun?!
bong: ui sorry na. hindi ko
naman akalain na takot na takot
ka na pala kanina.
paki ko sayo? hindi kita
papansinin!
bong: ui sorry na talaga.
pansinin mo naman ako o. hindi
ko naman talaga sinasadyang
takutin ka e. ay mali. sinasadya
ko pala yun.kaya lang--
nadz: o kita mo na?! e di
lumabas na rin ang totoo!!
sinadya mo yung gawin!
bong: e pero--
nadz: pero-pero ka pa dyan!
sayo na mismo nanggaling,
sinadya mo yun--
bong: hindi nga e!
nadz: anong hindi? kakasabi mo
nga--
bong: patupusin mo kaya muna
ko! makinig ka muna kasi. ganito
yun. hindi ko naman akalain na
pupunta ka rin pala dito sa
kwartong to kanina. kaya ng
pumasok ka, naisipan kong
takutin ka. hindi ko naman
akalain na masasaraduhan tayo
ng library. tang-ina. amabagal
mo kasi maghanap ng libro e.
nadz: so kasalanan ko pa
ngayon?!
bong: makinig ka muna pwede?
tapos ayun na nga, bigla pang
dumilim. kaya naman binuksan
ko yung bintana dun.
napatingin ako dun sa tinuro
niya. may bintana mga dun.
hindi ko yun napansin kanina
nung pumasok ako.
bong: at ayun na nga ang
nangyari.
nadz: hmp!
ewan ko sayo! bahala ka dyan!
bong: aray! ang sakit ng ulo ko.
ang lakas mo kasing humampas
e!
nadz: you deserve that.
bong: aray...
this time hawak-hawak na niya
ang ulo niya. hala, ganun ba
talaga kalakas yung pagkapalo
ko sa kanya ng libro?
nadz: pwede ba tigilan mo na
nga yan dahil hindi mo ko
madadala sa mga arte mong
ganyan.
bong: aray ko. nahihilo na ata
ako..
mukhang totoo na to ah!
mukhang hindi na siya umaarte.
anong gagawin ko?!
nadz: ui okay ka lang? masakit
ba talaga? oh no! wala pa man
din akong alam na first aid sa
ganyan..
hindi ko alam ang gagawin ko.
tumayo ako at muling nilapitan
ang pinto.
nadz: TULUNGAN NIYO KAMI!!!
(bong's pov)
nadz: ui bong, okay ka pa ba?
lord, tulungan niyo po kami..
haha nakakatawa talaga siya.
ang bilis niyang utuin..
bong: obvious bang hindi ako
okay? aray..
with matching pagyuko pa yan
para naman mas lalong
magmukhang totoo.
bong: nahihilo na talaga ako..
hahahahaha!!! mukhang
natataranta na si miss sungit.
lumuhod na siya sa tabi ko at--
nadz: ui sorry na. nagulat lang
naman ako kanina e.
---at hinawakan niya ako.
syempre nagulat din ako kaya
iniangat ko ang ulo ko. lalo
akong nagulat kasi nakita kong
sobrang magkalapit na lang pala
ng mga mukha namin.
pu+*ng--ang ganda niya. kahit
na medyo madilim sa kwartong
to at yung liwanag lang na
galing sa may bintana ang
nagsisilbing ilaw namin, kitang-
kita ko pa rin kung gano siya
kaganda..
parang...
parang...
parang gusto ko siyang halikan...
(nadine's pov)
sobrang lapit na ng mukha ko sa
kanya. naco-conscious naman
ako.. hehe ;p nakakapaso siya
tumingin..
shet! hawak ko pa pala ang
mukha niya!
nadz: mukhang okay ka na
naman.
tinanggal ko na nag kamay ko sa
mukha niya at umuo ako
malapit sa kanya.
nadz: sorry ha. nabigla lang ako
kanina.
hindi siya nagsalita. kaya naman
naisipan kong tingnan siya. only
to find out na nakatingin pala
siya saken.!! nagulat ako sa
reaksyon niya dahil bigla
siyang---
bong: BWAHAAHAHAHAHA!!!!!
----bigla siyang tumawa!
nadz: ang sama mo tlaga!
tinatawanan mo pa ko! gago ka
talaga! hmp!
bong: ibang klase ka rin pala
talaga. ikaw pa tong nagsosorry
saken..
ano daw?
bong: ibig kong sabihin, ako
dapat ang humingi ng tawad
sayo. sorry sa ginawa ko kanina.
sinadya kong takutin ka, pero
hindi ko naman sinasadyang
matakot ka ng ganon.
seryoso na siya this time.
bong: sorry talaga.
nadz: okay lang yun. sorry din.
serious mode na talaga. ang
tahimik namin. walang
nagsasalita. siguro ilang minuto
ring ganito. walang imik. basta
tahimik lang talaga.
bong: uhm sorry pala ulit.
nadz: okay na nga diba?
nagsorry ka na kanina.
bong: hindi para dun. sorry para
dun sa mga ginawa ko sayo
noon. sorry kasi pinagtripan
agad kita nung first day. aisip ko
sobrang gago nung ginawa kong
yun sayo.
si bong ba talaga to? parang
hindi siya...
bong: sorry rin para dun sa
araw na... alam mo na... nung
meron ka.. basta sorry para sa
lahat ng masamang ginawa ko
sayo.
tinitigan ko lang siya. is this
really happening?!
ang mayabang na si bong ay
humihingi na tawad?!
UNBELIEVABLE!!!!
(bong's pov)
tinitigan lang nya ko. maya-
maya nagsalita na siya.
nadz: e lahat naman yun
masama e!! hahahaha
at tumawa na siya.. tumawa na
rin ako.
bong: lahat ba yun masama?
hindi naman ata. hehe
nadz: ano ka? lagi mo kaya
akong pinagtitripan.. haha
bong: basta sorry.
nadz: ok.
ano daw? ayos na kami?
nadz: ayos na. wala na saken
yun. nagsorry ka na e.
ngayon ko lang siya nakitang
ngumiti saken. haha ang saya ng
feeling.
bong: miss ako nga pala si bong.
anong pangalan mo?
at inilahad ko yung kamay ko sa
harap niya. yung tipong
makikipagshakehands ako..
nadz: o ano yan? magkakilala na
tayo. hindi na yan kailangan.
bong: ano ka ba? ang kj mo
naman e. ngayong bati na tayo,
dapat simulan natin to mula sa
simula. makipagcooperate ka na
lang kasi.
nadz: haha sige na nga.
bong: okay.. *ehem* miss ako
nga pala si roberto angelo
villanueva. bong for short.
anong pangalan mo?
hinawakan niya ang kamay ko
at..
nadz: bernadine lilac miraflores.
nadine for short.
at ngumiti na siya ng
pagkatamis-tamis!!!
```````````````````````

tSaptEr nAmbEr siKs
MASAMANG BALAK?!
(nadine's pov)
bong: magkwento ka naman
nadz: ano ikkwento ko?
bong: kahit ano. pamilya mo,
favorite color mo, food, tv show,
kahit ano.
nadz: tinatamad ako.
bong: bilis na. ngayong
magkaibigan na tayo dapat man
lang kahit papano may alam
tayo sa isa't-isa.
nadz: ang arte mo.
bong: ang kj mo. kokontra ka pa
e.
nadz: howkei. sige na nga.
dalawa kaming magkapatid. ako
at ang kuya ko. kya lang wala
na siya ngayon e. nasa--
bong: nasa langit na?!! naku
sorry nadz, nalungkot ka pa
tuloy. pasensya ka na--
nadz: anong nasa langit na?!
pinatay mo naman agad kuya
ko!
bong: e nasan siya?
nadz: nasa ibang bansa siya. dun
kasi siya nagtatrabaho.
bong: ah... linawin mo kasi.
nadz: patapusin mo kasi ako.
bong: o sige. tuloy.
naku. tlaga naman.. kutusan ko
tong mokong na to e.
nadz: sa ayun na nga. nasa
ibang bansa siya. yung mga
magulang ko naman, hiwalay na.
nakatira ako sa nanay ko at
yung tatay ko naman, nasa
ibang bansa na rin. hindi ko na
siya nakita simula nung
maghiwala sila ni mama. matagal
na yun. 11 years old pa lang
ako.
bong: san ka ba nakatira?
nadz: sa novaliches lang.
bong: ang lapit lang pala ng
bahay niyo dito sa university
natin, e bakit nagdodorm ka pa?
nadz: e kasi wala naman ako
laging kasama sa bahay maliban
sa mga maid namin. si mama kasi
laging gabi na kung umuwi.
laging busy. mas marami pa ang
oras niya sa trabaho kesa saken.
bong: kawawa ka naman pala.
nadz: asus.. ayos lang yun.
sanayan lang yan..
(bong's pov)
kawawa naman pala talaga siya.
lalo lang akong nainis sa sarili
ko.
ang dami na nga niyang
problema tapos ganun-ganun na
lang kung pagtripan ko siya..
nadz: ayos lang ako. pramis.
bong: sige sabi mo eh. ako namn
4 kaming magkakapatid.
panganay ako. ung sumunod
saken lalaki. tapos yung dalawa
babae na. ang papa ko may-ari
ng construction company sa
batangas. dun na rin kami tumira
kasi lumakas yung negosyo
namin dun. kaya rin pala ako
nag-civil eng'g kasi sabi ni papa
saken daw niya ipamamana
yung kumpanya.
nadz: ah... gusto mo naman to
course mo..
bong: oo namn. idol ko si papa
e. kahit pa nung minsan nagulat
na lang kaming lahat ng sabihin
niya na may kapatid daw kami
sa labas. kasi diba, parang,
napaka-okay naman nila ni
mama. walang problema o kung
anu man tapos biglang ganun,
magpapakilala siya na may iba
pa pala kaming kapatid.
nadz: kumusta sila ngayon? ang
mama at papa mo?
bong: ayos na sila. matagal na
kasing nangyari yun. 3 palang
kaming magkakapatid nung
ipakilala ni papa yung ibang
anak niya,. kahit naman kasi
ganun yung nangyari ipinakita
pa rin ni papa na mahal na
mahal niya si mama. kaya ayun.
buo pa rin ang pamilya.
everybody happy.
nadz: buti pa kayo..
mukhang mali yung nasabi ko a.
shet ang tanga ko talaga. bakit
ko ba nasabi yun?
nakalimutan kong hiwalay na
pala ang parents niya..
nadz: kung sana nagawa rin nila
mama at papa na magkaayos
noon..
bong: wag mo na masyadong
isipin yun. pasensya ka na pala
a. ang insensitive ko..
nadz: ayos lang.
natahimik na lang ako. hindi ko
na kasi alam kung anung
sasabihin e. baka naman kasi
may masabi na naman akong
masama.
hinihintay ko siyang magsalita.
kaya lang hindi na siya umimik.
ang tanga ko talaga. dapat iba
na lang pala ang ikinwento ko..
(nadine's pov)
hindi ko alam kung anong
sasabihin. nalulungkot ako
ngayon.
naiinggit ako kay bong.
naiinggit ako dahil may masaya
siyang pamilya.
naiinggit ako sa kanya dahil kahit
na nagkaproblema ang mga
magulang niya noon, nagawa
nilang magkaayos. kung sana
ganun din sila mama at papa
noon, sana
kumpleto pa kami ngayon.
...
..
sobrang tahimik na..
nadz: bong..
bong: bakit?
nadz: bong, bakit ka nga pala
nandito?
bong: huh?
nadz: ibig kong sabihin, anong
ginagawa mo kanina dito sa loob
bago ako dumating. bakit ka
andito?
bong: a-ah.., wla
naman..napadaan lang ako..
heheh
nadz: maniwala ako..
bong: tatanong tanong ka tapos
hindi ka rin pala maniniwala..
nadz: e hindi ka kasi kapani-
paniwala e. dumaan ka lang? e
bakit parang nagtatago ka ata?
bong: hehe sige na nga sasabihin
ko na sayo. kanina kasi nung
nasa canteen kami nila brent,,
**************flashback...********
* ***
brent: oi, may nagpapakita daw
sa library a. nabalitaan niyo na
ba yun?
bong: wag mong sabihing pati
ikaw naniniwala sa mga
kalokohang yun?
brent: e pano kung totoo? naku
pare, hindi na ko pupunta ng
library.
bong: ang duwag mo tol. para
kang hindi lalaki.
brent: e bakit ikaw? hindi ka ba
natatakot?
bong: gago. bat naman ako
matatakot? hindi naman totoo
yun
brent: edi, hindi ka nga
natatakot?
bong: kulit mo a. hindi nga.
brent: o sige mamaya pumunta
ka ng library at dun ka
magpalipas ng gabi. tingnan
natin kung hindi ka maihi sa
takot pag may nakita ka dun.
**************end of
flashback****************
nadz: ah.. kaya pala..
bong: ganun na nga. parang
tanga lang si brent.
nadz: so hindi ka nga natatakot.?
bong: syempre naman hindi
noh.
nadz: asus... if i know kung wala
ako baka natakot ka na
nga..ahahaha!!!!
bong: ah ganun ah?
(bong's pov)
aha. ang lakas mang-asar nitong
ni nadz a,,
mahiritan nga,,
nadz: siguro kung hindi mo ko
kasama ngayon baka naihi ka na
nga sa takot! ahaha
shoot! akala mo porke bati na
tayo hindi na kita papatulan ah..
tingnan natin kung sinong
matatakot ngayon.. hehe
bong: e bakit ikaw? hindi ka ba
natatakot?
(nadine's pov)
parang tanga to.. nakita na nga
niya kung pano ko sumigaw
kanina nung tinakot niya ko,
tapos tatanong-tanong pa..
nadz: takot ako sa multo. nakita
mo naman kanina e. at least ako
aminado ako.
bong: hindi naman yung ang ibig
kong sabihin e,.
shet. kahit medyo madilim alam
kong tinititigan niya ko.
bong: isipin mo ah..., nandito
tayo ngayon sa isang kwarto na
hindi natin mabuksan. tayong
dalawa lang.. ikaw at ako..
at unti-unti nararamdaman kong
lumalapit na siya sa kinauupuan
ko.
bong: ...tayong dalawa lang...
nadz: bong..
bong: kahit ano pwede kong
gawin sayo. tamang-tama,
madilim sa kwartong to..
nararamdaman ko na ang
hininga niya sa mga balikat ko,...
nadz: lumayo ka nga saken.
bong, sisigaw ako!
tumawa lang siya. yung tipong
nakakaloko. yung tawang
demonyo.
bong: haha edi sumigaw ka.
tingin mo may makakarinig
sayo?
nadz: bong..
bong: kanina nga sigaw ka na ng
sigaw, pero wala namang
nangyari....
nadz: bong kung anu man yang
binabalak mo, wag mo ng
ituloy.. hinding-hindi na kita
mapapatawad!
bong: e ano naman kung hindi
mo ko patawarin? basta makuha
ko lang ang gusto ko...ayos na
yun.
oh no. shet! ang lapit na ng
mukha niya saken. gusto ko
siyang itulak palayo saken pero
hindi ko naman magawa dahil
nagawa na niyang hawakan ang
magkabilang kamay ko.
nadz: bong, please.. wag..
pinikit ko ang mga mata ko. at....
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

tSaptEr nAmbEr sEbEn
SIGE LANG, SANDAL KA
LANG
(nadine's pov)
oh no. shet! ang lapit na ng
mukha niya saken. gusto ko
siyang itulak palayo saken pero
hindi ko naman magawa dahil
hawak niya magkabilang kamay
ko.
nadz: bong, please.. wag..
pinikit ko ang mga mata ko. at....
gamit ang buong lakas ko ay
sinipa ko siya.!!!!
(bong's pov)
tang-ina.
sinipa ako ni nadine! ang sakit!
mas masakit pa kesa kanina
nung hinampas niya ko ng libro.
napatumba ako at napahiga
ngunit hindi ko parin binitiwan
ang mga kamay niya. kaya
naman ang nangyari, napahiga
siya sa ibabaw ko!
(author's note: gets niyo ba?
hindi ko alam kung pano
idescribe e.basta ganito yung
picture: nakahiga si bong at nasa
ibabaw niya si nadine.)
unti-unti niyang inangat ang
mukha niya at putang-ina.
grabe. ang ganda niya talaga.
nagkatitigan na lang kami.
matagal. hindi ko alam kung
gano katagal.
shet. baka hindi ako
makapagpigil at halikan ko na
siya talaga.
bong: nag-eenjoy ka naman?! e
kung tumayo ka na kaya dyan?
ang bigat mo!
(nadine's pov)
takte. nakakahiya.
parang lumabas na gustong-
gusto ko yung nangyari kanina.
bakit ba hindi agad ako tumayo?
grabe. ang bilis ng tibok ng puso
ko. hindi ko na kinakaya ang
mga nangyayari samen. ang
tagal naming nagkatitigan
kanina. nun ko lang napansin na
ang gwapo pala talaga niya. lalo
na sa malapitan.
naisip ko tuloy,
sana hinalikan na lang talaga
niya ko.
(bong's pov)
joke lang yun. wla naman talaga
kong balak gawing masama sa
kanya.
pero on second thought, ngayon
parang meron na.. hehe
pero hindi nga, ang ganda niya
talaga. lalo na kanina, ang lapit
ng mukha namin sa isa't-isa.
ngayon, balik ulit kami sa dating
pwesto. andito ulit ako
nakasandal sa upuan habang
siya ,siguro isang dipa ang layo
saken.
nadz: gago ka talaga.
bong: sorry.
nadz: sorry na naman.
bong: ang lakas mo kasing
mang-asar e. ayan tuloy..
nadz: hai naku...
silence na naman.
hindi na ulit siya nagsalita.
at ako naman? nawalan na rin
ng masasabi.
maya-maya nagdecide akong
magsalita na.
bong: galit ka?
nadz: -
wala pa rin.
bong: hui..
tinapik ko siya sa may balikat.
nadz: ai!
sus. nakatulog na pala itong si
ms. sungit.
bong: tinulugan mo na pala ako.
nadz: ah.. sory ah.
bong: ikaw na naman ang
nagsosory, wala ka namang
kasalanan. sorry kanina.
nadz: wala yun.
bong: wala naman akong balak
gawing masama sayo. hindi ako
ganung tao.
nadz: alam ko. okay na. hehe
pero kinabahan ako kanina ah.
hahahaha akala ko hahalikan
mo na talaga ko. haha!!
bong: oo nga.
nadz: anong oo nga?
naku! huli! anong sasabihin ko?
bong: a-ano, kkwan,, haha akala
ko hahalikan mo na rin ako!!!
haha
nadz: yabang nito.
bong: hehe
muntik na. buti na lang nakaisip
agad ako ng palusot. hehe
teka, bakit tumatayo siya at
naglalakad palayo saken?
bong: ui san ka pupunta?
BAKGRAWND MYUSIK
(nadine's pov)
tumayo ako para pumunta dun
malapit sa may isa pang upuan.
nadz: dito lang ako sa may
upuan. inaantok na kasi ako e.
bong: e bakit hindi ka lang dun
sa dati mong pwesto?
nadz: dito na lang ako para may
sandalan yung ulo ko.
balak ko kasi ganito, nakaupo
ako dun sa lapag tapos isasandal
ko na lang sa may upuan ung
ulo ko. para medyo
kumportable naman kahit
papano.
bong: e bakit hindi ka na lang
dito sa--
nadz: e wala ngang sandalan
dyan.
bong: --balikat ko?
nadz: ano?
sa balikat daw niya?
bong: sabi ko dito ka na lang sa
balikat ko sumandal.
nadz: ha? a..e,, nakakahiya
naman sayo..
bong: sus. meron ka ba nun?
lika, dito ka na lang.
e teka? pinapalapit ba niya ko sa
kanya para naman pag tulog na
ko e... baka pag tulog na ko
saka niya ko..., yung anu,,, baka,
bong: wala kong gagawing
masama sayo kung yun ang
iniisip mo. gusto ko lang na
andito ka saken para kung anu
man ang mangyari sayo, o kung
anu man ang mangyari dito, at
least malapit ka lang saken.
nadz: ha? hehe wala naman
akong iniisip na ganun noh.
bong: o lika na dito,
shet. gusto ko pa sanang
magpakipot kaya lang talagang
inaantok na ko. kaya ayun..
lumapit na rin ako.
nadz: sure ka?
nakatingin ako sa kanya. nasa
tabi na niya ko. shet super close
na naman.
bong: oo naman.
dahan-dahan kong sinandal ang
ulo ko sa balikat niya. shet. haha
bong: asan yung kamay mo?
nadz: ha?
iniangat ko ang ulo ko mula sa
pagkakasandal sa balikat niya, at
bago pa ko makasagot ng
maayos, hawak na niya yung
kaliwang kamay ko. hindi ko na
binawi yung kamay ko sa kanya.
nadz: bakit?
bong: wala lang. para alam ko
kung anong nangyayari sayo.
nadz: ganun? nasa kamay ba
yun?
bong: bat ba ang dami mong
tanong? akala ko ba inaantok ka
na?
nadz: sorry naman. hehe
hindi pa rin ako makatulog. kahit
na siguro 30 mins na kong
nakasandal sa kanya. tinititigan
ko lang yung kanang kamay
niya na nakahawak sa kaliwang
kamay ko. hehe para naman
kaming mag-jowa nito! haha
maya-maya kumilos siya.
binitiwan niya ako, pero bago pa
ko manghinayang, iniakbay na
niya saken ang kanan niyang
kamay at isinandal niya ko sa
dibdib niya, habang yung kamay
ko naman, hinawakan ng isa pa
niyang kamay.
ohw may gulay!!
kinikilig na talaga ko!! grabe!!
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
~~~~~~~~~~~~

aw otor!!! takte nabitin ako!! haha!! update na plis...

Wew bago to ah?hahaha.. Update! Hahaha

tSaptEr nAmbEr eYt
ANG PAGBABALIK NG
PRINSIPE
(nadine's pov)
ang himbing ng tulog ko. ahaha
ang sarap palang matulog ng
may nakayakap sayo. grabe.
gising na ko ngayon.
at siya naman?
eto at tulog na tulog pa rin.
sa totoo lang kanina pa ko
gising. nagising kasi ako ng bigla
siyang gumalaw at lalo pang
hinigpitan ang pagkakayakap
saken.
haha sige lang. ang sarap naman
sa feeling e.
ang gwapo talaga niya. mukha
siyang anghel habang natutulog.
sana lagi na lang siyang tulog!
haha
parang panaginip lang ang lahat
ng nangyari kagabi. nagbati
kami, nagkwentuhan, at higit sa
lahat, natulog ng magkayakap.
hai. sana lagi na lang ganito....
(narrator: unti-unting nagbukas
ng mata si bong. at nakita
niyang nakangiti si nadz habang
nakatitig sa kanya.)
(bong's pov)
bong: (tulala pa rin..)
nadz: (tulala din. at medyo
nagulat. ;p)
hala. bat nakatingin siya saken?
bong: sabi ko na nga ba
pinagnanasaan mo ko e!
nadz: huh?
bong: asus nagkaila pa siya.. e
huling-huli ka na nga e. nakatitig
ka kaya saken!! ahaha
nadz: ang kapal mo. kakagising
ko lang noh.
bong: yun na nga e. kakagising
mo lang tapos tinitigan mo ako
agad.
nadz: e sino pa bang ibang
tititigan ko dito e tayong dalawa
lang naman ang tao dito?
bong: hahaha ito naman
umagang-umaga nagsusungit
agad.. haha
hahaha nakakatuwa talaga siya.
bong: ang gwapo ko noh?
nadz: ano? ang gago mo? ah
oo... gago ka talaga..
bong: haha if i know, kanina ka
pa gising at tinititigan mo lang
ako!
nadz: che!
bong: sige na nga, mukhang
naco-conscious ka na masyado
e. ganito na lang, pipikit na lang
ako para pwede mo na kong
titigan uli. hehe
nadz: teka nga--
bong: sige na.. nahiya ka pa..
sory ha, naistorbo ko yung
pagpapantasya mo
saken..hahaha!!!
nadz: at ako pa ngayon ang
nagpapantasya sayo? ganun? e
sino kayang nakayakap saken
ngayon?
taena. oo nga pala. yakap ko pa
rin siya!
kaya ayun, binitawan ko siya
agad.
nadz: nagpapantasya pala ah..
sino kayang nagpalapit saken sa
kanya kagabi para magkalapit
kaming matulog?
sinisimulan na naman akong
asarin nitong babaeng to ah..
nadz: sinong kayang humawak
ng kamay ko kagabi? at sino
kayang yumakap saken buong
magdamag hanggang sa
magising kami? hahaha
at ayun. tawa ng tawa si nadz.
bong: gustong-gusto mo
naman..
nadz: hahaha ui namumula siya..
bong: hindi noh! rosy cheeks
lang talaga ako.
nadz: haha ang cute mo naman
asarin!! haha
at tawa pa rin siya ng tawa.
kaya lang bigla siyang tumigil.
(nadine's pov)
parang may narinig akong
nagbukass ng main door ng
library. kaya tumayo agad ako.
lumapit ako sa may pinto at
idinikit ang tenga ko dun.
may tao na nga! naririnig ko na
ang ingay nung mga upuan.
mukhang inaayos na yung mga
yun.
nadz: tao po!!! may tao po rito!!
buksan niyo po ito!!
manong tagalinis: may tao ba
jan?
nadz: meron po! manong
pagbuksan niyo po kami dito!!
manong tagalinis: sandali lang
ineng at hahanapin ko ang susi..
nadz: salamat po!!
thank you lord!!! makakalabas
na rin kami dito!!
nadz: hui tumayo ka na dyan.
maya-maya lang andito na si
manong.
pero naglakad lang siya dun sa
may kabilang side ng kwarto. at..
anong ginagawa niya?
nadz: bong! bat nagtatago ka
jan?
bong: sshh.. wag ka masyadong
maingay. kunwari ikaw lang ang
tao dito. kunwari wala ako.
nadz: huh? bakit?
bong: gusto mo bang may
isiping iba ang mga tao?
malamang na pagtsismisan tayo
pag may nakaalam na nakulong
tayong dalawa dito..
at bumukas na ang pinto.
manong tagalinis: o ineng, anu
naman ang nangyari sayo at
nakulong ka dito?
nadz: mahabang kwento po.
hehe
manong tagalinis: dapat ginamit
mo na lang yung isang pinto.
ikaw lang ba ang nandito?
nilingon ko si bong. hindi ko na
siya makita.
nadz: ako lang po.
manong tagalinis: ah ganon
ba? o sige na at naglilinis pa ko
sa labas e.
nadz: salamat po.
bago ako lumabas ng kwarto,
naisipan ko munang balikan si
bong.
nadz: bong, alis na ko ah..
asan na yun?
nadz: bong?!
wala pa rin. inikot ko ang buong
kwarto. pero wala pa rin siya.
bakit bigla na lang siyang
nawala?
shet. kung ganon, sino yung
kasama ko kagabi?
tiningnan ko ang buong kwarto
at nag-isip.. teka, ...
manong tagalinis: o ineng, anu
naman ang nangyari sayo at
nakulong ka dito?
nadz: mahabang kwento po.
hehe
manong tagalinis: dapat ginamit
mo na lang yung isang pinto.
ikaw lang ba ang nandito?
ung isang pinto...
anong pinto?
pumunta ako uli dun sa kung
saan nagtago si bong kanina.
yung isang pinto..
shet. may pinto pa nga dito.
pinihit ko yung door knob nun,
at bumukas.
lumabas ako. ang nasa kabilang
side pala ng pintong yun ay ang
school grounds.
teka, alam ba ni bong na may
daanan dito?
(bong's pov)
kanina ko lang napansin na may
pinto pa pala sa kabilang side ng
kwartong yun.
haha pero buti na lang wala
samin ni nadine ang nakakita sa
pintong yun kagabi.kung hindi..
hindi sana nangyari ang mga
yun kagabi.
haha iba ang pakiramdam ko
ngayon. ang saya saya ko.
(mark's pov)
kanina ko pa iniikot tong
building namin pero hindi ko pa
rin siya makita. nasan na kaya
siya? sabi ni liz hindi pa daw
umuuwi si nadz. ano na kayang
nangyari sa kanya?
nadz: mark!
mark: nadine? nadine!!
bakit galing siya ng library? ang
aga-aga ah.. dont tell me
nagsisipag siya ngayon? hehe
teka..
mark: bakit galing ka ng library?
nadz: haha hindi ka maniniwala..
na-trap ako sa loob nyan
kagabi.at hulaan mo kung sinong
kasama ko?
(nadine's pov)
mark: sinong kasama mo?
oh crap. mali na naman yung
sinabi ko. wala palang dapat
makaalam nun.
mark: ui, sino yung ksama mo
kagabi?
tiningnan ko lang siya. hala.
panu ako lulusot dito?
mark: nadz? sino yung ksama
mo kagabi na nakulong sa
library?
nadz: ah..ano.. si......HAHAHA--
yung mga multo! ahaha
mark: sus! ikaw talaga. kawawa
ka naman. hindi ka ba natakot?
na mag-isa ka lang?
ang saya saya ko nga na
nakulong ako kagabi..
nadz: ah.. hindi naman. nagbasa
na lang ako ng libro. at tapos
natulog.
mark: ha? e ang alam ko
pinapatay nila ang kuryente dito
sa building tuwing gabi e. pano
ka nakapagbasa?
nadz: ah kaya pala...
mark: kaya pla anu?
nadz: ah.. w-wala.. sabi ko kaya
pla biglang namatay yung ilaw
kagabi.. hehe
mark: halika na ihahatid na kita
sa dorm niyo..
(bong's pov)
pabalik ako ngayon ng library..
naisip ko kasing ihatid si nadz sa
dorm nila.
hai.. ang saya-saya ko talaga.
bati na kami!!
teka, ayun pala si nadz e.
palabas ng cr.
bong: na--
napatigil ako sa pagtawag ko sa
kanya.
tang-ina.
bat kasama niya yung mark na
yun?
bad trip. naunahan na naman
ako.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

tSaptEr nAmbEr nAyn
SINO KA LOVE?
(narrator: monday na naman.
ibig sabihin, may pasok na
naman!! )
(bong's pov)
bong: hoy pare, wala naman
dito e.
brent: andyan lang yan..
bong: wala nga sabi e.
bumangon ka na kaya dyan at
tulungan mo na lang akong
maghanap dito.
brent: eto na nga o,
nakabangon na. e bakit ba
naman kasi ang aga-aga mong
gumising? alas6 pa lang tsong.
mamayang alas8 pa ang klase
naten.
bong: pare, mabuti nang maaga
para hindi ma-late.
brent: tang-ina dude, walking
distance lang ang building naten
mula dito sa dormitory.
bong: a basta, this time
mauunahan ko na siya.
brent: ha? mauunahan ang ano?
sino?
bong: ayun! nakita ko na rin!
brent: teka, pabango ko yan ah!
bong: pahiram muna. ai mali,
penge pala.
brent: sige na nga..
(narrator: after 1 hour.)
brent: bong naman. ang tagal
mo naman masyado jan sa loob.
akala ko ba nagmamadali ka?
bong: eto na..
brent: whoa! pare! yung
pabango ko ba ang ipinangligo
mo?
bong: salamat dito ah.
at inabot ko na sa kanya yung
pabango niya..
brent: anong ginawa mo sa
pabango ko? bakit nangalahati?
bong: nagwisik lang naman ako.
wag ka na ngang maarte jan. o
sige alis na ko.
brent: ang aga pa a.
bong: may dadaanan pa ko.
(narrator: sa dorm naman nila liz
at nadz)
liz: nadine!! bumaba ka na! late
na ko! antagal mo!
nadz: ito naman, 7:45 pa lang. 8
pa klase mo.
liz: hai naku, kahit kailan ka
talaga.
palabas na kami ng dorm
ngayon, ng may makita kaming
lalaking lumapit samen. medyo
hindi ko siya makilala kasi mas
kita ko yung sinag ng araw.
liz: si bong ata to e.
bulong ni liz saken.
nadz: hindi si bong yan.
kilala ko na siya.,
nadz: ui mark, anong ginagawa
mo dito?
liz: ui mauna na ko sa inyo ah.
tatakbo na lang ako. may quiz
pala kami ngayon. sige nadz,
bye!
at talagang kumindat pa ang
loka.
nadz: sige bahala ka.
liz: bye mark!
mark: bye..
kaya eto.. kaming dalawa na
lang ni mark ang naglakad at
nagkwentuhan.
nadz: ano nga palang ginagawa
mo kanina sa labas ng dorm?
mark: sinusundo ka.
nadz: ah.. kanina ka pa?
mark: oo e. 7 pa lang andun na
ko.
nadz: naku antagal mo palang
naghintay. dapat tinext mo ko
para nagmadali akong kumilos.
mark: ayos lang..
at tumingin siya sa direksyon
ko..
mark: ... you're worth the wait.
at ngumiti siya. shet. ang gwapo
talaga nitong kasama ko.!
nadz: asus.. syempre naman.
ang ganda ko ata ngayon.
mark: you're always beautiful to
me.
ayiee!! kilig naman ako!
nadz: aba at pa-english english
ka na ngayon a.
mark: hehe ;p
(bong's pov)
nakakainis yung lalaking yun.
akalain mong naunahan na
naman akong sunduin si nadine.
***, sayang yung effort ko.
maaga na nga kong gumising
pero mas maaga pa rin siya
saken..
brent: o pare, kumusta?
andito na pala si brent sa
kwarto..
bong: tigilan mo ko ah.
kasalanan mo to e.
brent: o umagang-umaga ang
init ng ulo mo ah.
bong: kung tinulungan mo lang
agad akong hanapin yung
pabango di sana maaga akong
nakaalis.
brent: ha?
bong: bad trip.
brent: anong problema pare?
kanina ang saya-saya mo at
parang excited ka pang
pumasok, tapos ngayon daig mo
pa ang batang naagawan ng
lollipop. haha
bong: tigilan mo ko ah.
brent: o ngayon, galit ka
naman? haha moody ka?
andito na pala sila nadine. at
sympre kasama niya ang bwisit
na si mark.
taena. parang ang saya saya pa
nila. at nagtatawanan pa.
waa!!! ano ba to? naiinis na ko
ah.
(nadine's pov)
nadz: haha ikaw talaga. kung
anung pinagsasasabi mo. haha
mark: e bakit totoo naman
diba? sa gwapo kong to,
sigurado akong maraming
nagkakagusto saken.
nadz: oo nga. tingin ko rin.
mark: e kaya lang yung
babaeng gusto ko, kaibigan lang
ang tingin saken.
nadz: tinanong mo na ba siya?
mark: nahihiya ako e.
nadz: asus. tyope ka pala.
mark: hindi noh. natatakot lang
ako.
nadz: asus. pareho lang yun--
bong: o.
*blag!*
pabagsak niyang nilapag yung
libro sa desk ko.
mark: ano yan?
bong: naiwan mo sa library.
sayang naman yung pagod mo
sa paghahanap niyan. nakulong
ka na't lahat..
sakin niya yan sinabi..
mark: panu mo nalaman na--
bong: ...tapos naiwan mo lang
to..
mark: --nakulong siya sa
library?
bong: wala kang pakialam! at
pwede ba wag kang sumabat
dyan, hindi kita kinakausap!
ito na pala yung prof namen..
prof: o guys, nag-aaway na
naman kayo. chill lang. mr.
villanueva, you may take your
seat para makasimula na tayo ng
lesson.
nagsisimula na yung klase. pero
hindi naman ako makapakinig ng
maayos.
naku. hindi kaya nakahalata si
mark dun?
anu ba naman kasi tong si bong.
nakakainis. siya pa man din ang
nagsabi na dapat walang
makaalam na kaming dalawa
ang naiwan sa library nung
gabing yun. hai naku,,
as usual, natapos na namn ang
class ng wala akong natutunan.
nagsilabasan na ang mga
classmates ko ng maalala ko si
bong. kelangan ko pa palang
magpasalamat sa kanya.
ayun. nasa labas na siya,
nadz: bong!!
mark: bakit mo siya tinatawag?
nadz: sandali lang a. may
sasabihin lang ako sa kanya.
hintayin mo ko dito.
at tumakbo na ko palabas ng
kwarto namin.
nadz: bong sandali lang!
brent: o andito pala si ms. sungit
e.
bong: o bakit?
nadz: salamat nga pala sa
pagbalik nung libro.
tumigil siya sa paglalakad.
bong: yun lang?
nadz: ah... oo. thank you talaga.
bong: yun lang.?
nadz: oo.
bong: lika na brent.
anong nangyari dun?
nadz: teka sandali!
bong: may sasabihin ka pa?
nadz: may problema ba?
bong: pakialam mo?
nadz: ano bang nangyayari
sayo?!
balik na naman ba kami sa dati?
anong nangyari sa kanya?
parang hindi siya yung kasama
ko sa library a.
brent: what's happening here
dude?
bong: lika na brent. wala lang
to.
nadz: akala ko ba okay na tayo?
brent: anong okay na kayo?!
nadz: nagsorry ka pa nga diba?!
brent: pare nagsorry ka sa
kanya?!
nadZ: bakit ganito ulit ang trato
mo saken?
bong: hoy miss sungit, wag ka
nga masyadong assuming dyan.
oo nagsorry nga ako sayo, pero
ginawa ko lang yun kasi naaawa
na ko sayo.
wee?!
bong: isa pa, hindi tayo close.
kaya wag mo na--
"BONG!!!"
sabay yakap sa kanya ng isang
magandang babae mula sa
likuran.
nilingon ni bong yung babaeng
yumakap sa kanya at..
bong: LOVE? anong ginagawa
mo dito?
love?!
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
~~~~~~~~~~

tSaptEr nAmbEr nAyn
SELOSAN BLUES
(nadine's pov)
andito kami sa canteen ni liz
ngayon...
nadz: anong problema nung
bong na yun?
liz: anong problema mo?
nadz: naiinis na ko sa kanya a.
liz: naiinis na rin ako sayo.
nadz: bestfriend naman.. hindi
mo kasi ako naiintindihan e.
liz: e pano kitang maiintindihan e
simula ng makita kita sa corridor
kanina puro ka na lang, 'naiinis
ako..'?
oo nga noh..
liz: baka naman pwede kang
mag-explain ng maayos nang
hindi puro ang pagkainis mo ang
naririnig ko?
nadz: sory sis.. ganito kasi yun..
****************flashback********
** *******
nadZ: bakit ganito ulit ang trato
mo saken?
bong: hoy miss sungit, wag ka
nga masyadong assuming dyan.
oo nagsorry nga ako sayo, pero
ginawa ko lang yun kasi naaawa
na ko sayo. isa pa, hindi tayo
close. kaya wag mo na--
"BONG!!!"
bong: LOVE? anong ginagawa
mo dito?
"dinadalaw ka. namiss kita e."
bong: kelan ka pa dito?
"kadarating lang namin ni
mommy kanina. tapos dumiretso
na ko dito kasi sabi mo nga diba
na dito ka nag-aaral... uhm, sino
siya?"
tiningnan lang ako ni bong..
bong: si nadine. blockmate ko.
"hi nadine, i'm--"
bong: lika kaen na tayo.
brent: oo nga. gutom na ko.
haha
"ah okay. bye nadine. nice
meeting you.."
**************end of
flashback************
liz: sandali a.. close kayo ni
bong?! bakit ganun yung mga
pinagsasabi mo sa kanya kanina?
e lagi nga kayong nag-aaway
diba?
nadz: oo ata.
liz: anong oo ata?
nadz: na close kami... akala ko
kasi...
liz: kelan pa?
nadz: nung na-trap kami sa
library..
liz: oh my god!!! you mean...?!
tumango na lang ako..
nadz: waaaa!!!! liz, sino siya? sino
si love?
liz: malay ko. baka naman friend
niya.
nadz: e bakit love ang tawag
niya?
liz: ah.. baka girlfriend niya.
nadz: hindi pwede!!!
liz: huh?
nadz: ?
hala! anong nasabi ko?!
liz: bstfriend, sagutin mo nga ko,
may gusto ka ba kay bong?
(bong's pov)
***************flashback*********
*****
nadZ: bakit ganito ulit ang trato
mo saken?
bong: hoy miss sungit, wag ka
nga masyadong assuming dyan.
oo nagsorry nga ako sayo, pero
ginawa ko lang yun kasi naaawa
na ko sayo. isa pa, hindi tayo
close. kaya wag mo na--
"BONG!!!"
bong: LOVE? anong ginagawa
mo dito?
"dinadalaw ka. namiss kita e."
bong: kelan ka pa dito?
"kadarating lang namin ni
mommy kanina. tapos dumiretso
na ko dito kasi sabi mo nga diba
na dito ka nag-aaral... uhm, sino
siya?"
tiningnan ko lang si nadz..
bong: si nadine. blockmate ko.
"hi nadine, i'm--"
bong: lika kaen na tayo.
brent: oo nga. gutom na ko.
haha
"bye nadine. nice meeting you.."
at iniwan na namin si nadine.
bong: brent, siya pala si love..
tiningnan ko si love. umiling siya.
ayaw pa siguro niyang ipaalam
ko ang tungkol sa aming dalawa.
bong: .... kababata ko sa
batangas..
brent: ah.. so love talaga ang
pangalan mo? ahaha akala ko
girlfriend ka ni bong.
nagtinginan lang uli kami ni love.
love: haha san nga pala canteen
niyo dito? di pa kasi ako
kumakain e.
bong: lika.
brent: dude, hindi na pala ako
sasama sa inyo ni love sa
canteen. imimeet ko pa kasi
yung groupmates ko.
bong: ah sige..
love: bye brent!
************end of
flashback*************
love: hui bong!
bong: o?
love: hindi ka naman nakikinig e.
bong: ano nga ulit yung sinasabi
mo?
love: ah.. wala.
bong: wee.. nagtatampo ka na
niyan?
love: hindi naman masyado.. e
kasi ang tagal na nga nating
hindi nagkita tapos ngayong
nagkita na tayo at nagkwento
ako hindi mo naman ako
pinakikinggan..
bong: sus.. talaga to..
inakbayan ko siya..
bong: masyado ka pa ring
matampuhin..
love: ikaw kasi e..
bong: sorry na. siguro naman
pwede akong magsorry noh?
love: haha
humilig siya sa may dibdib ko.
love: naku, kung hindi lang kita
mahal e.
pagtingin ko sa kabilang table,
andun si nadz. nakatingin samin.
kelan pa sila andun? bat hindi ko
sila napansin?
andon din si liz.
at si mark. bat kasama na naman
niya yung lalaking yun?
at bakit magkatabi pa sila?
ano ba to?
naiinis na naman ako!
(nadine's pov)
tinanggal ko ang tingin ko sa
kanila.
nakakainis. siguro sila nga talaga
nung "love" na yun.
mark: o nadz, bat nakasimangot
ka?
nadz: wala.,
tumingi si mark sa direksyon nila
bong.
mark: ui sino yung kasama ni
bong na magandang babae dun?
liz: oo nga noh? in fairness ang
ganda niya a. nadz, siya ba yung
love?
nadz: oo.
mark: love?
nadz: girlfriend ni bong.
mark: e bakit parang galit ka
ata?
liz: nagseselos kasi.
mark: ano yun?
tiningnan ko ng malupet si liz.
naku liz, subukan mong
magkamali ng sasabihin,
humanda ka saken mamaya..
**************flashback**********
***
liz: bestfriend, sagutin mo nga
ko, may gusto ka ba kay bong?
nadz: ewan.
liz: anong ewan? gosh nadz,
may gusto ka nga sakanya kung
ganun?
nadz: hui wala kong sinasabing
ganyan ah.
liz: so ayaw mo sa kanya?
nadz: hindi.
liz: e di gusto mo nga siya!
nadz: ganun ba yun?
liz: ow may gad!! nadz, sumagot
ka kaya ng maayos.
nadz: oo na nga. gusto ko na
ata siya.
mark: ui, beautiful ladies,
pwedeng maki-table?
andito pala si mark.
nadz: sure. sige lang upo ka na
dyan.
************end of
flashback**************
mark: ano ulit yung sabi mo liz?
hindi ko narinig.
liz: a-ahaha w-wla naman. sabi
ko time na. alis na tayo. may
klase pa ko e.
mark: oo nga noh. lika na.
at yun na nga, tumayo na kami.
nagkatinginan pa kmi ni bong.
at sakto naman na nung
tumapat kami sa table nila bong
ay hinawakan ni mark yung
kamay ko.
naisip ko na lang..
kung may love si bong...
may mark naman ako.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
~~~~~~~~~~~~
~~~~~~~~~~~~~~~
sorry super taga

tSaptEr nAmbEr eLebEn
CATCH ME I'M FALLING
(narrator: nakaupo sa mga isa sa
mga benches sina love at bong
at nasa labas sila ng building)
(bong's pov)
bong: nahihirapan na ko sa
sitwasyon natin. bakit ba kasi
ayaw mong malaman ng mga
kaibigan ko kung anu talaga
tayo?
love: basta ayoko pang sabihin
sa kanila. nahihiya ako.
bong: bakit ka naman mahihiya?
sigurado akong maiintindihan
nila yun.
love: ayoko pa talaga. sana
maintindihan mo.
bong: kaya lang kung hindi natin
sasabihin na--
love: diba sabi mo mahal mo
ko?
ito na naman siya..
bong: oo mahal nga kita. kaya
lang---
love: i love you bong..
at niyakap na niya ko..
bong: hai naku.. ikaw talaga.
hindi kita mahindian e.
love: alam ko!
hai naku.. kung hindi ko lang
talaga mahal tong si love..
niyakap ko na rin siya..
teka, si nadz yun a!
hala! nakatingin siya samen ni
love..
(nadine's pov)
umagang-umaga ito agad ang
eksenang matutunghayan ko.
tama ba namang makita kong
magkayakap sina love at bong?
hai naku.. talaga naman..
sige dedma na lang..
pagdating ko sa klasrum.. ayun
as usual, andun na si mark.
mark: late ka na.
nadz: e wala pa naman si prof a.
mark: anung wala? oo wala siya
ngayon. kasi may binalikan lang
siya sa office niya. o ayan na
pala siya..
pagpasok ni bong, sabay pasok
din ng prof.
prof: okay. let's all settle down.
may iaanounce ako.
mark: (pabulong) ano kaya
yun?
nadz: (pabulong din) makinig na
lang tayo.
prof: tradisyon na dito sa
college natin na tuwing
december ay nagkakaroon ng
program. this year's theme will
be called "Back To The 80s." at
puro dance number ang gagawin
ng bawat section.
mark: (pabulong) naku. hindi
ako marunong sumayaw.
nadz: (hehe) ayos lang yan.
prof: ang naka-assign saten ay
waltz. ito ang listahan ng mga
magkakapartner.
"sana kapartner ko si bong.."
"anu ka, ako magiging partner
niya noh.."
"exciting.."
prof: class quiet. okay. ganito a,
randomly ang ginawa kong
pagkakapartner sa inyo. bawal
makipagpalit ng partner okay.
okay simulan na naten..
(bong's pov)
sino kaya magiging partner ko?
sana si nadine. matagal tagal na
rin kaming hindi nakakapag-usap
ng matino e.
prof: brent, your partner will
be...
ayun, at ang dami na niyang
sinabing pangalan ng
magkakapartner. kami na
lamang nina nadz, mark, at
claire, yung isa pa naming
classmate, ang hindi pa
nabubunot.
prof: okay mark, your partner
will be nadine,
shet.
prof: so that means that claire, is
bong's partner. mamaya class,
imi-meet kayo ng choreographer
naten at magsstart na kayong
magpractice.
bakit si claire pa? sana si nadz na
lang..
hmm.., pwede na. maganda na
rin naman siya. kaya lang
masyado siyang maliit para
saken. baka mahirapan kaming
magsayaw mamaya.
pero pucha, tanggap ko na
sanang hindi si nadine ang
partner ko, pero bakit naman sa
dinami dami ng lalaki si mark pa
ang partner niya?
tang-ina.
swerte nung lalaking yun.
(nadine's pov)
buti na lang at si mark ang
naipartner saken.
hindi naman sa ayoko kay bong.
kaya lang may love na siya.
ayoko nang umeksena sa gitna
nila.
after ng klase namin kay prof,
diretso na kami sa gym para
magpractice. as usual,
kwentuhan.
maya-maya lang dumating na
ang choreographer namin.
ms. sanchez: okay guys, im ms.
sanchez, and i will be your
choreographer. sit next to your
partner habang tinuturo ko ang
basic steps ng waltz.
ayun, tinuro na niya yung step.
medyo madali lang naman. kaya
lang kinakabahan ako para kay
mark.
kanina habang nagtuturo si ms.
sanchez, nakakunot lang ang
noo niya. sana nagets niya yung
tinuro ni mam,
nakatayo na kami ngayon kasi
gagawin na namin yung first
steps ng sayaw.
nadz: aray!
mark: ui sorry,
naapakan niya agad ang paa ko.
nadz: sige ayos lang, simula pa
naman e.
mark: naku sorry talga.
ayun, lumipas ang ilang minuto
at nakaka-ilang apak na rin sa
paa ang natanggap ko mula kay
mark.
totoo nga ang sinabi niya
kaninang hindi siya marunong
sumayaw.
sana si bong na lang ang naging
partner ko. mukang wala silang
problema ni claire.
(bong's pov)
hai salamat naman at may 15-
minute break kami.
nahihirapan ako kay claire, ang
liit niya talga kasi parA saken.
maya-maya napansin kong
lumapit si claire kay ms. sanchez
claire: mam, pwede po bang
makipagpalit po ng partner?
ms sanchez: bakit naman? ayaw
mo ba sa partner mo?
claire: hindi naman po. kaya
lang pareho lang po kaming
nahihirapan dahil sa height
difference namin.
nakita kong tumingin sa
direksyon ko si ms.
ms S: a, ganon ba..
claire: yes mam. i suggest
ipartner niyo siya sa girl na
medyo ka-height niya.
(nadine's pov)
ms S: okay class, tapos na ang
break, magsimula na tayo uli.
but before that, may all the girls
go here in front of me..
bakit kaya?
anyway, pumila naman kami sa
harap niya.
ms S: ikaw..
tinuro niya ko..teka, anong
ginawa ko?
ms S: you switch partners with
claire.
nadz: what?!
ms S: gustong makipagpalit ni
claire ng partner kasi masyadong
matangkad si bong para sa
kanya,
nadz: e mam, sabi po ni prof
bawal daw po--
ms S: okay lang yan. and
besides, sa tangkad ni bong i
know na mahirap nga para kay
claire ang maging partner siya.
nadz: pero--
ms S: since you are the tallest in
this class, you will be bong's new
partner.
nadz: but mam--
ms S: no buts, now let's get
started. go to your respective
partners.
shet. nakakainis a.
papalapit na ko ngayon sa
direksyon ni bong.
ang mokong, tumatawa pa.
nadz: anong tinatawa tawa mo
dyan?
bong: wala lang. halatang ayaw
mo saken ah.
nadz: wala kang pakialam
bong: hahahaha for your
information ms sungit, kung
ayaw mo saken, mas ayoko
sayo,
tiningnan ko lang siya. tang-ina
mo, sinasabi ko na nga ba,e.
gulo na naman to.
bong: kala mo ba hindi ko kayo
nakikita kanina ni mark? siguro
hindi ka marunong kaya ka niya
naapakan? hahaha
nadz: ang yabang mo! bakit
magaling ka ba sumayaw?
bong: oo naman. haha
nadz: weee.. puro ka na naman
yabang.. patunayan mo.
ms S: position class, the song is
about to begin.
pinatong ko na ang kamay ko sa
kamay niya, habng ang isang
kamay niya ay nasa bewang ko
naman,
nadz: let's see kung gano ka nga
kagaling.
at nagsimula na ang tugtog.
in fairness, magaling nga siya. at
ang gentle niya humawak. hindi
katulad ni mark kanina na ang
higpit higpit ng kapit. palibhasa
kinakapa pa niya yung steps.
ms S: guys, look at your
partners, kailangan may
connection kayo.
shet. kelangan talaga may
ganun?
bong: hoy sungit, tingnan mo
daw ako.
nadz: ayoko nga.
bong: hala papalapit na si ms S
oh.
kaya ayun, tiningnan ko na siya.
shet, ang gwapo talaga niya. lalo
pa ngayon na nakangiti siya
saken.
bong: sa totoo lang, nagulat ako
na magaling ka pala sumayaw.
nadz: ako din. magaling ka rin
pala.
bong: hahaha sabi ko sayo e.
ikaw lang tong ayaw maniwla.
hahaha
howkei.. at nagyabang na
naman siya,. tiningnan ko sila
mark. mukhang okay na siya
ngayon.
bong: hoi connection daw..
nadz: okay, ito na nakatingin na.
bong: ayaw mo talaga kong
partner noh?
nadz: sinabi mo pa!
bong: bakit naman?
nadz: wag ka ngang madaldal.
sumayaw ka na lang dyan.
bong: sungit nito..
ayun hindi na lang ako nagsalita.
ayoko rin kasi siyang makausap.
nung magtu-turn na, bigla na
lang may...
"ARAY!"
may natumba! si jess, yung
partner ni brent!
pinatay ni ms S yung sound at
lumapit kay jess. lahat kami
lumapit na rin sa gawi nila.
ms S: anung nagyari dito?
brent: mam, kasalanan ko po,
hindi ko po siya nasalo nung
umikot na siya.
ms S: jess, are you okay? tara
brent, let's bring her to the
clinic.
at binuhat na nga ni brent si
jess..
ms S: class, ill be right back. 10-
minute break muna.
naglakad ako papunta sa isa sa
mga upuan sa gilid ng benches.
bong: wag mong isipin yun.
magiging okay din siya.
nadz: sana nga..
naka-upo na kami ngayon ni
bong. pero iniisip ko pa rin si jess
at ang nagyari kanina.
pano kung saken mangyari yun?
mukha pa man ding grabe ang
lagay ni jess..
bong: wag kang magalala,
sasaluhin naman kita e.
napatingin ako sa kanya.
bong: hindi kita hahayaang
bumagsak katulad ng nangyari
kay jess.
e panu kung sabihin kong
nahuhulog na ko sayo?
sasaluhin mo pa rin ba ko?
bong: sasaluhin kita. pangako.
at hinawakan niya ang kamay
ko.
hala! naririnig ba niya ang mga
iniisip ko?
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
~~~~~~~~~~~~
~~~~~~~~~~~~