'lang wentang wento. - PINOYDEN

Habang sakay ng isang magarang honda accord napag ayunan ako ng panahon at tila kusang gumagalaw ang manubela na aking  minamanehong kotse at lumabas pagkatapos isalampak sa gilid ng kalsada ang aking sasakyan,kusa ring naglakad ang aking mga binti papunta sa isang tindahan ng mga gamit sa paa.

Hindi ko alam kung magugulat ba ako pagpasok ko, at hindi ko rin alam kung sa sapatos o sa tsinelas o sa tindera.

"sir pili na po kayo, palitan nyo na po yang sapatos nyo. Mura lang po dito.". Pag aadvertisa ng tindera na aking pinasukan.
Naalala ko tuloy si Marian tuwing may nakapupuna sa aking sapatos na hindi pantay ang kulay ng tirintas.Tatanungin ko na sana kung anung magandang paninda nila ng bigla nyang hawiin ang kanyang buhok, di ko tuloy natanong dahil sasabihin nya nanaman na sya ang maganda.

"Asan ang pinakamura?".Pag íiba ko ng tanong.

Hindi ko na alam kung anu ba talaga ang bagay sa akin na sapatos. Rubber ba na halos lumaki ang aking paa pag sinuot oh yung sakto lang?

Gaya ng pagmamahal ko sa aking ate, hindi man halata,pero busog naman sya.
Sana nga ganun lang no?
Si Marian ang nagturo sa aking ng ilang bagay na nagpapabago ng aking buhay hanggang ngayon.
!Ay hindi lang pala iilan, dahil mula wax hanggang sa tirintas ng sapatos ay sya parin ang dumidiskarte. Tinuring ko syang nakakatandang kapatid at ganun din sya sa akin bilang nakakabata nyang kapatid.Mahilig sya sa fassion,kaya naman tuloy napagkakamalan akong justin beiber sa aking porma at pagdadala.

"di ka parin nagbabago.".
"bakit?".
"tulala ka parin pag may iníisip".
"bakit masama ba mag isip?"sarkastiko kong tanong.
"Gf mo siguro iniisip mo?" ngumiti lamang ako.

"nga pala,kamusta kayo?".Tanong ulet ng babae.
"nino?".
"ni Vannessa."
"ah ok lang naman kami." sagot ko sa tanong nya.


Kanina pa pala ako nakatunganga sa sapatos na magkaiba ang kulay ng tirintas.
"kelangan bang magbago ako?".Pagbago ko ulit ng Tanong sa babaeng nasa harapan ko.

"hindi naman."
"bakit mu sinasabeng di parin ako nagbabago?". Natahimik bigla ang aking kausap.

"Bakit andito ka?" tanong ko muli sa babae na imbes na sa presyo ng sapatos ang usapan ay napunta sa personal na buhay.
"Sinasanay ako ni papa para ako na daw humawak sa shoe mart next month."

"ah ganun ba.".
"bakit nga pala di ka na nagpakita nuong nagtapat ako sayo?". Sun0d kong tanong.
"para san pa? Nakita ko kayo ni vannessa kaya di na ako nagpakita.".Maluha luha nitong tugon.

Napagpasyahan kong bayaran ang sapatos na magkaiba ang kulay ng tirintas at medyo mahaba pa ang byahe ko pauwi.

"heto pa isa.".Sabay abot ng isang sapatos na may tatak ng pangalan ko.
"wag mo ng bayaran.".Pagktapos nyang iniabot ay akma na akong lalabas ng shop ng may bigla akong nalimutan at bumalik sabay sabing

"She's my younger sister."


-end.

pasensya na kung magulo. Pero sa tingin ko ay hindi naman .hehe

-
ayos, solve ako sa ending sir

hehe salamat naman sir suplado.madami ang naguluhan, isa na ako duon, hehe salamat sa pagbukas ng sabaw na thread kuya suplado:thanks:

-
nuong una medyo gumewang ako, pero inimagine ko na lang yung mga scenes, kaya ayon, napagdugtong-dugtong ko yung mga ngyayari.

minsan pala sir ay may dalawang uri ng pagiging inspired pag nagsulat ka. Positive and Negative. Natauhan ako sa comment ni sir Breaker sa comment nya sa kabili. Tama sya. Hindi lang pala dapat iisa ang pinapanigan pag nagsusulat. Though nadismaya ako sa comment eh ok na,atleast may natutunan ako.sana nga mahasa ko pa ang aking sarili

ang galing ts a ayos yung ending

salamat maam shanin..matanong ko lang..ikaw ba yng nasa suicide letter na story?? hehehe

huh? paanong naging ako? di ko pa nababasa yun

-
Naiintindihan ko na medyo nasagi damdamin mo, pero sir kevin, lahat ng commento patungkol say ay parang vitamins. Iba't-iba ang lasa. May mapait, may matamis. Pero kahit gaano mo pa 'to bali-baligtarin, gamot parin 'to na makakatulong sayo para gumaling. kaya ok lang yan, tumitibay ka kapag nasasaktan. Saka, keep in mind na, kahit saang larangan, mapasports man o pagsasayaw, walang perpekto. Pwede kang sumubok, Huwag ka lang aasa na maganda ang kalalabasan.

very well said sir.. I know already what you want to say sir kuya. and gusto ko rin talaga at bukal sa puso ko ang pagtanggap. Maraming salamat uli sir, naway magsilbing inspirasyon ko kayong lahat dito sa aking pangalawang mundo at pangalawang tahanan bilang isang _kevin_ at kevin94. Salamat sir kuya.